Project | DE ILLUSIE VAN HERSTEL

Wat ‘bleef’ - De stilte voorbij

Je zoekt je eigen heelwording in de zakken van degene die je brak. Een dwingende behoefte voor de terugkeer naar de plek van de verbrijzeling, in de hoop dat de hand die je brak, ook de lijm bewaart. We noemen het liefde, maar het is een koortsachtige jacht op rechtvaardigheid; de waanzin dat de heelwording besloten ligt in de zakken van degene die je brak.

Je loopt terug het vuur in met een hart dat dient als bewijslast. Je vecht niet tegen een man, maar tegen de schaduw die hij van je tekende. Een script waarin jij het monster bent, zodat hij de heilige kan blijven. Terwijl je erbij staat, herschrijft hij de geschiedenis; een moord op de waarheid met jou als enige getuige.

Het vergiftigt je kern. De obsessie om je eigen integriteit te verdedigen als een misdaad die je nooit beging. De koorts om de inkt uit zijn pen te wissen, niet wetend dat zijn inkt gemaakt is van de noodzaak om onschuldig te blijven. Je jaagt een leugen na die je kapot maakt.

Je grist de schuld uit zijn handen en legt hem op je eigen schouders. Het is een valse macht: want als jij de fout bent, heb je tenminste de sleutel van de oplossing nog vast. Je repareert jezelf kapot tot je naadloos past in de grillige gaten die hij laat vallen. Je draagt liever het gewicht van de schuld, dan de ijskoude wetenschap. De wetenschap dat hij simpelweg niet in staat is om van je te houden zonder je te beschadigen. Je ruilt je authenticiteit in voor een kans om te slagen voor een examen waarvan de spelregels iedere dag veranderen, bij jouw leraar die de regels allang ongeldig heeft verklaard.

Je keert om voor het vonnis, niet voor de liefde. Je koestert de schuld als een heilig vuur, omdat de waarheid te koud is om te dragen. Er bestaat geen rechtvaardigheid in een ravijn. Je slaat je eigen fundament weg voor iemand die liever verdrinkt dan blijft staan.

Echte rechtvaardigheid is niet de erkenning door wie het licht niet verdraagt. Het is het neerleggen van de pen. De schuld teruggeven aan de eigenaar. Het is het sterven van de hoop op zijn waarheid, en de geboorte van de vrijheid omdat jij zijn leugen niet langer draagt.

Zijn ijzingwekkende script zegt niets over wie jij bent, maar alles over de man die hij niet kon zijn.